رفتن به محتوای اصلی
2 ماه قبل

2 کلمه

تا حالا پروژۀ شکست خورده زیاد داشتم؛ شکست خورده که نه، پروژه هایی که کمتر مورد توجه خودم قرار گرفتن. خیلی وقتا شده که گفتم من فلان سایت رو میسازم و حتی تا روز جایزه گرفتن اون سایت تو جشنواره وب رو هم پیش بینی کردم! اما بعد 3 ساعت الی 3 روز کار روی اون پروژه، کم کم از هیجانم کم شد و بیخیالش شدم.

یا مثلا در حال حاضر یه چند وقتیه که تصمیم گرفتم React Native رو یاد بگیرم و اپلیکیشن های نیتیو بزنم. ری اکت رو شروع هم کردم و البته امیدوارم که بیخیال این یکی دیگه نشم. اما طی این مدت کلی افکار شوم به ذهنم رسیده؛ مثل “اشتباه می کنی با فریم ورک شروع می کنی، جاوا یاد بگیر” یا “تو دیوانه ای! همون وب رو بزن حالشو ببر” و امثالهم!

اصلا چرا راه دور بریم، همین وبلاگ؛ به ذهنم رسید تا بیام و هر از چندگاهی توش یه چیزی بنویسم. البته این فکر چندبار تا حالا قبلا به سرم زده و متاسفانه اقدام هم کردم ولی همون بلای قبل سرشون اومده.

واقعا عذاب آوره که آدم با تنبلی ها یا شاید جوگیرشدن ها رویاهاشو با خاک یکسان می کنه. هزار بار به خودم گفتم وقتی یه چیزی به ذهنت میرسه برو دربارش فکر کن و درست تصمیم بگیر؛ اما کجاست آن گوش شنوا؟!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Web Statistics